Sence; hayallerimin bini bir para etmez,
bence; bir tanesine Karun’ un gücü yetmez..

HAYATIM

Elli dört yıl geçmiş lakin bakma sen
Yaşımdan yaşlıdır özüm… Hayatım
Neler çektim neler!… Ah bilebilsen
Sana değil inan sözüm… Hayatım

Altmış da doğmuşum! İki Mayısta
Babam işsiz, köylü!… Anamsa hasta
Dürmepınar, Gürün… Koca Sivas’ta
Devlet bulamadı çözüm… Hayatım

Anlatmak zor! Sinem delik deşik de
Zavallı, çaresiz!… Anam: ‘’Eşik’’ de
En büyüğü benim! Küçük beşikte
Bunlar benim kara yazım… Hayatım

Rahmetli babamsa kırk birinde dul
İşte böyle bahtız!… Bahtı kara kul
Yaşım on ikide mekân: İstanbul
Hiç kimse demedi bizim… Hayatım

Görünce şaşırdım! Hayat bu ise…
Her bir imam papaz! Cami: kilise!
En son tahsilim de Gürün’de lise
Kalemime geçer nazım… Hayatım

Savaş halindeydim! Geçen zamanla
Sonra da evlendim gidip Leman’la
Zorlukla büyüttük! Ofla… Amanla
Bir oğlum iki de kızım… Hayatım

Geldim, İstanbul’da kalış o kalış
Otuz beş yıl memur, çalış ha çalış
Kolay mı yaşlanmak? Diyorsun alış
Alışsam tutmuyor dizim… Hayatım

Gözlerde çekilmiş yavaş yavaş fer
Kırk yıldır bunlar yeter ki yeter
Sıkıntı bitmez de lakin bu sefer
Kaldı mı eski hızım… Hayatım

2 Mayıs 19..

Arşivler