Share

Şair Ebu Dellame ile Halife Mehdi arasında şöyle bir vakıa geçmiştir: Ebu Dellame, Abbasi hükümdarlarına

bir kaside takdim eder. Halife kasideyi pek beğenir:

– Sana bu kasiden için ne caize vereyim?

– Efendimiz bendeniz bir av köpeği isterim.

– Bu kadar güzel bir kasidenin caizesi bir av köpeği olur mu?

– Efendim kulunuz böyle istiyor.

Halife Mehdi işe şaşar, ama şairi de kırmak istemez:

– Peki, istediğin gibi sana bir av köpeği versinler.

– Fakat Efendim bendeniz ava ne ile gideceğim?

– Hakkın var bir de at versinler.

– Ata nasıl bineceğim?

– Doğru, güzel bir eğer takımı da versinler.

– Efendimiz ata kim bakacak?

– Haklısın, bir de köle versinler.

– Ama Efendim ben atı nerede barındıracağım?

– Bir de ahır versinler.

– Köleyi nerede yatırayım?

– Bir ev versinler.

– Bu kadar halkı ne ile doyuracağım?

– Bin altın da haçlık versinler.

– Efendim…

Halife Mehdi şairin sözünü kesmiş:

Eğer masrafı idare etmeye bir kethüda, hesapları tutmaya bir katip istersen köpeği geri alırım ha!..